ហេតុអ្វីរដ្ឋាភិបាលតែងតែ មានវប្បធម៌មួយ គឺដាក់កំហុសទៅលើវត្ថុ? ជាក់សែ្តងកន្លងមកដូចជា ការបិទ Karaoke នោះមានន័យថា Karaoke ជាអ្នកហុស មិនមែនមនុស្សទេ? ប្រសិនបើច្បាប់ឯកសម័្ពនភាព ត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងត ឹងរឹង និងយុតិ្តធម៌ នោះគ្មាន លោកប្រុស ឯកឧត្តម លោកឧកញ៉ា ព្រះអង្គម្ចាស់ណា ដែលមានភរិយារួច ហ៊ានលួចស៊ីក្រៅ ជាពិសេសកន្លែង Karaoke នោះទេ ។ កន្លែង Karaoke គឺជាកន្លែងកំសាន្តរបស់មនុ ស្សពេញវ័យ ដែលមាន សិទ្ធិ សេរីភាពស្របច្បាប់ និងការទទូលខុសត្រូវផ្ទា ល់ខ្លួន ។ ច្បាប់គ្រាន់តែអាចកំណត់ ឱ្យអជីវករហាមឃាត់ពលរដ្ឋ មិនទាន់គ្រប់អាយុចូលកំ សាន្តកនែ្លងនេះតែប៉ុណ្ណោះ មិនមែនចាត់ទុកថាកនែ្លង Karaoke ជាកនែ្លងមិនល្អ តាមការ ពិតវាអាស្រ័យលើសក្តានុពល ភាពរបស់ច្បាប់ និងមនុស្សឯណោះទេ ។ ការបិទ Karaoke បង្ហាញពីភាពទន់ខ្សោយក្នុង ការអនុវត្តន៍ច្បាប់ និងការដាក់ទោសទៅលើអ្នកប្ រព្រឹត្តខុស ។ បញ្ហាមួយផេ្សងទៀតគឺការ ហាមឃាត់មិនឱ្យមានលែ្បងស៊ ីសងខុសច្បាប់ ប៉ុនែ្តច្បាប់មិនបញ្ជាក់ ឱ្យបានច្បាស់ពីទំហំនៃកា រហាមឃាត់នោះទេ ដែលបង្កឱ្យមានការខុសឆ្ គង រួមមានការហាមឃាត់ល្បែ ងកំសាន្តមួយចំនួនបន្ថែម ទៀតដូចជា ហេ្គមកំសាន្ត (Game Computer, Game Internet) តើការលេងហេ្គម វាខុសត្រង់ណា សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនដែ លគ្រាន់តែស្វែងរកការកំ សាន្តទៅតាមចំណង់ចំណូលច ិត្តរបស់ពួកគេ គ្រាន់ជាងទៅរកការកំសាន្តខ ុសសីលធម៌ផេ្សងៗ ។ ការលេងហ្គេមមិនមែនសម្រា ប់តែកេ្មងមិនទាន់គ្រប់អា យប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុនែ្តក៏មានមនុស្សពេញវ័ យ (១៨ឆ្នាំ) រហូតដល់មជ្ឈិមវ័យ (៥០ឆ្នាំ) ក៏នៅតែលេងហ្គេមជាការកំសា ន្តផងដែរ ។ រដ្ឋាភិបាលគ្រាន់តែចេញច្ បាប់ហាម ឃាត់អនីតិជនមិនឱ្យចូលកនែ ្លងហេ្គមនោះជាការស្រេច ដោយមិនចាំបាច់បិទសិទ្ ធិសេរីភាពអជីវករមិន ឱ្យពួកគេធើ្វអជីវកម្ម នោះឡើយ ។ ការហាមឃាត់ដែលគ្មានម ូលដ្ឋានច្បាស់លាស់នេះបាន ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការរ កស៊ីរបស់អជីវករតូចតាច ជាច្រើន ហើយក៏ដូចជាទុកឪកាសឱ្យអជ្ ញាធរ៌មូលដ្ឋានកៀបពួកគេ ស៊ីលុយដែរ និងថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់ពលរដ ្ឋផេ្សងទៀត ដែលចូលចិត្តលេងហេ្គមនៅព េលពួកគេទំនេរពីការងារ ។ សកវិទ្យាល័យដ៏ល្បីឈ្មោះ Limkokwing ក៏បានបើកបង្រៀនមុខវិជ្ជាម ួយគឺ បរិញ្ញាប័ត្របចេ្ចកវិទ្យា ហេ្គម តើមានប្រយោជន៍សម្រាប់ក ូនខែ្មរដែរឬទេ បើប្រទេសជាតិហាមឃាត់? ឬមួយត្រូវបះបង់មុខវិជ ្ជានេះចោល? ។ ប៉ុនែ្តយ៉ាងណាក៏គួរឱ្យកត ់សម្គាល់ផងដែរ ចំពោះក្រុមហ៊ុនហេ្គមអ៊ិន ធឺរណេតធំជាងគេនៅក្នុងប្រទ េសកម្ពុជាដូចជា និស្ស័យស្នេហ៍ដាវទេព (JX Online Game) ដែលទាក់ទាញមិនត្រឹមតែមនុស្ សពេញវ័យ ឬនីតិជនប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីកេ្មងតូចៗចាប់ពីអាយ ុ ៧ ឆ្នាំដល់ ១៥ ឆ្នាំ សុទ្ធតែត្រូវចំណាយលុយ (ទិញអាវុធ‚ សំលាក់បំពាក់ និងវត្ថុផេ្សងៗទៀត និងម៉ោងអ៊ិនធឺរណេត) ។ ក្រុមហ៊ុននេះនៅតែរីកចំរើ ន និងធ្វើការផ្សព្វផ្សាយតា មរយៈស្ថានីយទូរទស្សន៍ដ៏ល្ បី (ស្ថានីយទូរទស្សន៍របស់ជនម នអំណាចក្នុងជួររដ្ឋាភិបា ) ក្រោមឥទ្ធិពលនៃច្បាប់ហា មឃាត់ នោះពិតជារឿងអច្ឆិរយមែនទែ ន ។
